Ετικέτες

, , , ,

Μου λένε πως ήμουν παιδί που δεν χαλούσα παιχνίδια και μια απο τις πρώτες αναμνήσεις μου είναι η ρουτίνα του μαζέματος των παιχνιδιών (δεν το λες τραύμα, το λες ‘υπεύθυνο’ παιδί :). Κάπως έτσι, η προίκα για την αδερφή μου αργότερα ήταν πλούσια στην οποία προστέθηκαν βέβαια και τα δικά της αποκτήματα. Το αποτέλεσμα είναι να ψάχνω πολλές φορές υπόγεια και αποθήκες μήπως και βρω κάποιο παιχνίδι για τη Χ. που να είναι για την ηλικία της ή να μην το έχει ήδη σε καλύτερη βερσιόν. Μέσα σε ολο αυτό το ψάξιμο έπεφτα συνέχεια επάνω στα επιτραπέζιά μου τα οποία ήταν ΠΟΛΛΑ. Θυμάμαι οτι ζητούσα ανελέητα παζλ απο μικρή και αργότερα επιτραπέζια τα οποία κρατούσα σε πολύ καλή κατάσταση και τώρα που το σκέφτομαι πολύ νερντ φάση αλλά δεν μας ένοιαζε γιατί παίζαμε άλλο τόσο και στις αλάνες. Έτσι τα επιτραπέζια (που είναι για μεγαλύτερα παιδιά) στοιβάζονται στα ράφια και όλο τα αφήνω για αργότερα μέχρι που είπα γιατί όχι, κάπως, κάποιος τρόπος θα υπάρχει να ασχοληθούμε και με αυτά.

Το σκάκι το έχω βγάλει στο προσκήνιο εδώ και πολύ καιρό και η Χ. έπαιζε όπως ακριβώς παίζει και με τα πλειμομπιλ, μέσα πάντως στη σκακιέρα και με κανόνες ολότελα δικούς της. Είναι μια κάποια επαφή και το αναφέρω γιατί είχε ασχοληθεί αρκετή ώρα με το σκάκι και όποτε το θυμάται το ανοίγει και παίζει.

Η Monopoly είναι ένα επιτραπέζιο που δεν συμπάθησα ποτέ ιδιαίτερα, ωστόσο υπάρχει στο σπίτι (με δραχμές) και τη χρησιμοποιήσαμε. Δεν χρειάζεται να συμπεριλάβουμε τα χρήματα στο παιχνίδι, απλά να έχει ο καθένας απο ένα πιόνι και ένα ζάρι να γυρνά. Οι στοιχειώδεις κανόνες μπορούν να ακολουθηθούν κανονικά. Εμείς παίζουμε Monopoly πολύ συχνά τελευταία. Είναι ένας τρόπος για να εξασκηθεί ένα παιδί στο μέτρημα, στο να ακολουθεί κανόνες (ποιός έχει σειρά, τι επιτρέπεται και τι όχι, υπάρχει κάποιος σκοπός στο παιχνίδι). Ακόμα, μπορεί να παιχτεί και σαν ένα είδος ντόμινο και το παιδί να προσπαθεί να συνδυάσει τις κάρτες με τις οδούς, με τις αντίστοιχες που υπάρχουν επάνω στο ταμπλό. Η Χ. τρελαίνεται να «αποκτά» τις οδούς που «πατά», ειδικά τις πρώτες φορές που παίξαμε, τώρα έχει γίνει πιο επιλεκτική και έχει πλάκα..

IMG_7835

Ένα άλλο επιτραπέζιο είναι το ΛΕΞΕΙΣ (δεν νομίζω οτι ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές τότε) που βρίσκεται σε ένα μικρό κουτάκι και κανονικά παίζεται σαν το Scrabble. Με τη Χ. αραδιάζουμε όλα τα γράμματα στο πάτωμα

IMG_6237και προσπαθεί να συνδυάσει τα γράμματα ώστε να βγάλει μικρές λεξούλες

πιο παλιά με το ίδιο επιτραπέζιο, μαθαίναμε δειλά δειλά τα γράμματα και χαχάνιζε καθώς με έβαζε να διαβάζω κάτι απίστευτα μεγάλες λέξεις επάνω στο κρεβάτι

DSC09756

έπειτα, υπάρχει το Scrabble (έχουμε το ταξιδιωτικό το οποίο είναι και πιο ελκυστικό στα παιδιά γιατί τα γράμματα «κουμπώνουν» επάνω στο ταμπλό).

Το Scrabble και πάλι βοηθάει στα πρώτα βήματα ενός παιδιού στην ανάγνωση και στην αναγνώριση γραμμάτων. Στην Χριστίνα αρέσει πολύ γιατί της θυμίζει παιχνίδι και όχι μάθημα αλφαβήτου. Κάνει φιλότιμες προσπάθειες να γράψει λέξεις μαζεύοντας γράμματα και με το Scrabble εχει καταλάβει το νόημα του -βάζω τα γράμματα σε μια σειρά-, απο αριστερά προς τα δεξιά και δίπλα δίπλα θέλοντας και μη, εφόσον καταλαβαίνει οτι έτσι «παίζεται το παιχνίδι».

 

IMG_7040τέλος πάλι με τη βοήθεια των γραμμάτων του Scrabble, ασχοληθήκαμε με το χάρτη της Ελλάδας

Της έδειχνα τις πόλεις στο χάρτη και της έλεγα να τοποθετήσει στο σημείο εκείνο το πρώτο γράμμα της ονομασίας της κάθε πόλης, οπότε και γεωγραφία και γλώσσα σε ένα.

IMG_7827

IMG_7828

Με λίγη φαντασία ήδη υπάρχοντα παιχνίδι, κατάλληλα ή όχι για την ηλικία, μπορούν να μεταμορφωθούν και να παρουσιαστούν σε ένα παιδί με έναν τέτοιο τρόπο που θα το παρακινήσει να παίξει ευχάριστα. Σίγουρα υπάρχουν πολλοί πολλοί ακόμα τρόποι για να παίξουμε είτε Monopoly είτε Scrabble είτε Μάντεψε ποιός ή Σκορ Τέσσερα (το οποίο παίζουμε αλλά χωρίς κανέναν νόημα, τύπου ποιός θα βάλει τα περισσότερα και πιο γρήγορα), αρκεί κάποιος να έχει χρόνο και να σκεφτεί λίγο διαφορετικά.

Και για το τέλος, μια ιδέα κάπως πρακτική. Έχουμε έναν παγκόσμιο χάρτη που είχα αγοράσει πριν μερικά χρόνια, αλλά επειδή τον έχω διπλωμένο τον τελευταίο καιρό, απο το άνοιξε κλείσε παρατήρησα οτι είχε σκιστεί σε μερικά σημεία, ειδικά στα σημεία που διπλώνει. Και επειδή δεν έχω σκοπό τώρα στα κοντά να τον κρεμάσω σε τοίχο, πήρα το αυτοκόλλητο που αγοράζουμε συνήθως για να καλύπτουμε βιβλία, και με δύο μεγάλα κομμάτια τον κάλυψα απο μπροστά, βάζοντας και ένα μεγάλο κομμάτι απο πίσω (επειδή δεν μου έφτασε, ωστόσο είδα οτι είναι μια χαρά κι έτσι) και πλέον τον χρησιμοποιούμε άφοβα και συνέχεια, μάλιστα τον κολλήσαμε για λίγο και στον τοίχο του δωματιού απο όπου βέβαια η Χ. σε πολύ λίγη ώρα δείχνοντας μου ασταμάτητα τη Ρωσία (θα κλείσω μαμά τα μάτια και θα δούμε που θα πέσει το δάχτυλο μου) τον ξεκόλλησε και τώρα που τον αγαπήσαμε πρέπει να βρούμε με ποιόν τρόπο θα τον βάλουμε και πάλι 🙂

χάρτης

Μπορεί να μην φαίνεται ιδιαίτερα, αλλά έγινε στ’αλήθεια ωραίος και εντελώς πρακτικός

Advertisements