Ετικέτες

Τα βιβλία σε αυτήν την ανάρτηση δεν είναι όλα καινούρια. Κάποια είναι φρεσκοδανεισμένα, αλλά κάποια άλλα είναι παλιά δικά μου βιβλία που είχα σαν παιδί αλλά τα διαβάζω και στη Χ. για μένα είναι διαχρονικά.

Τα πρώτα τέσσερα βιβλία τα δανειστήκαμε απο τη βιβλιοθήκη και είναι τα εξής

IMG_6743

1. Μια +5 Καρυάτιδες, Κυριτσόπουλος Αλέξης

Όπως λέει και ο τίτλος, το βιβλίο αναφέρεται στις Καρυάτιδες, μιλώντας με μια αφήγηση προσιτή προς τα παιδιά για τον Λόρδο Έλγιν που κατα την περίοδο της Τουρκοκρατίας αφαίρεσε την μια απο αυτές απο το Ερέχθειο και την άφησε για κάποιο καιρό στο Ριζόκαστρο. Το γεγονός οτι επισκεφτήκαμε πρόσφατα το μουσείο της Ακρόπολης έκανε αυτή τη διήγηση πιο εύκολη.

2. Δε φοβάμαι…τον οδοντογιατρό, Γιαννίκου Κατερίνα

Το διάλξε η Χ. γιατί ο,τι απευχόμαστε το έχουμε απο κοντά. Κλασικό βοηθητικό-αν πιάνει-βιβλίο για τον οδοντογιατρό, αυτά.

3. Οι καλοί τρόποι για τα μικρά παιδιά

Λοιπόν, τί γίνεται με αυτό το βιβλίο. Στην βιβλιοθήκη έχει πολλά βιβλία-εγκυκλοπαίδειες για παιδιά που αν ρωτάς εμένα βρίσκω φοβερά, με εντυπωσιάζουν και ας είμαστε βουτηγμένοι στην εποχή του γκουγκλαρίσματος και η εγκυκλοπαίδεια σαν είδος έχει πεθάνει. (Η Χριστίνα με βάζει και της διαβάζω τα ζώα των πέντε Ηπείρων απο έναν τόμο εγκυκλοπαίδειας για παιδιά που μας έχουν χαρίσει που ούτε καν φανταζόμουν οτι θα το άνοιγε ποτέ. Δεν μπορεί να πέφτουν τόσο έξω τα παιδιά. Μια μέρα θα το ανεβάσω και στο μπλογκ). Όταν είδα αυτό το βιβλίο σκέφτηκα τι ρετρό εξώφυλλο και αν έκρινα μόνο απο αυτό αποκλείεται να το έπαιρνα. Όμως το ξεφύλλισα λιγάκι και είδα οτι είναι απο τα πιο ανατρεπτικά βιβλί που έχω διαβάσει. Μιλάει για λεπτομέρειες που ούτε φανταζόσουν οτι θα ανέφερε και μάλιστα μέσα σε λίγες μόνο σελίδες. Δεν έχει καθόλου τον δασκαλίστικο τρόπο του κηρύγματος, τι ΠΡΕΠΕΙ να κάνει ένα παιδί γιατί αλλιώς θα το φάει το μαύρο το ποντίκι, δεν είναι καθόλου παλιομοδίτικο και έχει μέσα και το παιχνίδι της χήνας που παίζεται με ζάρια και πιόνια κανονικά επιτραπέζιο για τους καλούς τρόπους. Πολύ μου άρεσε. Δε φαντάζεσαι τι μπορεί να μάθει κανείς..

4. Εικόνες για τα επαγγέλματα

Ολ τάιμ κλάσικ, η σειρά που αγαπάμε. Έχει μέσα ΟΛΑ τα επαγγέλματα, μερικά απο αυτά δεν τα ήξερα κάν, ούτε τι σημαίνουν, ούτε τι κάνουν. Αυτό που αποκομίσαμε απο αυτό το βιβλίο, αποκόμισα δηλαδή, είναι η γνώση του τι θέλει να γίνει η Χ. όταν μεγαλώσει (μετά το τίποτα και το κομμώτρια). Παλαιοντολόγος.

IMG_6742

Και τώρα πάμε σε τρια απο τα αγαπημένα μου παιδικά βιβλία.

1. Παραμύθια για να σπάτε κέφι, Τζιάνι Ροντάρι

Είναι με διαφορά το πιο αγαπημένο μου ‘παραμύθι’, ή μάλλον συλλογή παραμυθιών, τα οποία έχω διαβάσει χιλιάδες φορές, το προτείνω με κλειστά τα μάτια και τι να πει κανείς όταν μιλάμε για τον Τζ. Ροντάρι. Παραμύθια που έχουν τρία διαφορετικά τέλη, μπορείς να διαλέξεις ποιό σου ταιριάζει ή να φτιάξεις το δικό σου. Τα διαβάζουμε και με τη Χ. παρ’όλο που έχει μια εικόνα κάθε παραμύθι και λίγο πιο δύσκολη γλώσσα (είναι για μεγαλύτερα παιδιά, χρειάζεται εξηγήσεις και αποσαφηνίσεις) παρακολουθεί και της αρέσουν.

2. Παραμύθια απο το τηλέφωνο, Τζιάνι Ροντάρι

Μικρές ιστορίες, λίγο περίεργες, λίγο παράξενες, δεν οδηγούν κάπου απαραιτήτως, γελάμε σε όσες καταλαβαίνουμε. Ο Κύριος Μπιάνκι λείπει σε ταξίδι για δουλειές, τηλεφωνεί όμως κάθε βράδυ στην μικρή του κόρη, η οποία δεν μπορεί να κοιμηθεί χωρίς ιστορία, για να τις διηγηθεί μια. Για μεγαλύτερα παιδιά και αυτό.

3. Έλληνες ζωγράφοι 19ος αιώνας, Γιολάντα Χατζή

Ένα βιβλίο πολύτιμο. Εννέα Έλληνες ζωγράφοι του 19ου αιώνα, κάποια απο τα έργα τους, μερικές ασκήσεις, όμορφο, όμορφο, ομορφο. (Το έχουμε ρίξει μια δυο ματιές) για μεγαλύτερα παιδιά, αλλά οι εικόνες απο τους πίνακες είναι τόσο δυνατές που δεν νομίζω οτι η ‘διδακτική’ της τέχνης έχει να κάνει με την ηλικία.

IMG_6783

Η βιβλιοθήκη έφερε καινούρια βιβλία και μυρίζουν καινουργίλα 🙂

1. Ο Πομελό μεγαλώνει, Ramona Badescu

Για κάποιον περίεργο λόγο, εκτός απο την εικονογράφηση που είναι πολύ όμορφη, μου άρεσε αυτό το βιβλίο, αλλά δεν ξέρω γιατί και άρεσε πολύ και στη Χ. είναι η περίπτωση που μεγαλώνω και με φοβίζει όλο αυτό και δεν ξέρω πως να το χειριστώ και τι θα γίνει τώρα…καινούριο βιβλίο φίλε μου, αξία ανεκτίμητη (και η μυρωδιά τηα καινουργίλας και οι εκδόσεις Κόκκινο που μου αρέσουν γενικά και το οτι είναι μια σύγχρονη ματιά)

2. Αυτό το ελάφι είναι δικό μου, Oliver Jeffers

Και επειδή όταν κάτι είναι σύγχρονο δεν σημαίνει και τίποτα…και μάλλον δεν θα συμφωνήσουν πολλοί μαζί μου, το ελάφι είναι όλων των άλλων αλλά όχι δικό μας. Δεν μου άρεσε το βιβλίο αυτό, εμένα τα πολύ αφαιρετικά γενικά στην τέχνη δεν μου αρέσουν. Όταν πρόκειται για παιδιά ένας λόγος παραπάνω. Δηλαδή ΟΚ να δεχτώ οτι έγραψες ένα βιβλίο για την ιδιοκτησία μαζί σου, σε πάω, τέλεια, αλλά τα παιδιά δεν θα διαβάσουν την περίληψη για να καταλάβουν το λόγο που το έγραψες και στην τελική δεν θέλω να μου το δώσεις μεθοδευμένα κουνώντας το δάχτυλο και καλά κάνεις και φτιάχνεις ιστοριούλες, αλλά δεν καταλαβαίνω, γιατί τόσο γύρω γύρω…υποκειμενικότητα ναι, αλλά και αυτό με τα φαντάσματα μέσα σε μια φρέσκια διήγηση τι το θες;

3. Φουφήχτρα, η μάγισσα με την ηλεκτρική σκούπα, Ευγένιος Τριβιζάς

Στην Χ. αρέσουν οι ασκήσεις που έχει στο πίσω μέρος του βιβλίου. Αυτά.

Την επόμενη φορά θα έχουμε στα χέρια μας τον Έλμερ που ανυπομονώ να διαβάσουμε, έχω ακούσει πολλά για αυτόν, επίσης τελειώνουμε το ράφι με τους Μικρούς Κύριους/Μικρές Κυριές και θα βάλω βέτο οτι οι επαναλήψεις ξεκινάν μετά απο έναν μήνα..:)

 

 

 

 

 

Advertisements