Ετικέτες

, ,

Έχεις βρεθεί αρκετές φορές στην συνθήκη εκείνη όπου πρέπει να απασχολήσεις το παιδί σου, αλλά α)δεν βρίσκεσαι στο σπίτι ή β)δεν υπάρχει τίποτα το ενδιαφέρον γύρω του ή γ)δεν έχει μαζί του κανένα παιχνίδι ή δ)δεν έχει η τσάντα σου κάτι που δεν έχει ξαναδεί ή ε) είστε μέσα στο αυτοκίνητο ή στ)απλά πρέπει επειγόντως να του τραβήξεις την προσοχή ή… συμπληρώσε κατά βούληση…
Για κάτι τέτοιες στιγμές λοιπόν, υπάρχουν κάποια λεκτικά παιχνίδια, που χρησιμοποιώ στην κόρη μου που είναι τεσσάρων και έχουν αποτέλεσμα.

1. Πες τι σου αρέσει
Ανάλογα με το γράμμα που αρχίζει το όνομα σου, ξεκινάς να αναφέρεις τα πράγματα που σου αρέσουν π.χ εμένα μου αρέσει το Γιαούρτι, οι Γόνδολες, τα Γιασεμιά και το Γέλιο. Το είχαμε διαβάσει σε ένα βιβλίο με ασκήσεις προσχολικής ηλικίας και της είχε αρέσει. Κατά τον ίδιο τρόπο λες ονόματα ζώων π.χ Καμηλοπάρδαλη και τα ονομάζεις ανάλογα με το πρώτο γράμμα τους π.χ Καλλιρόη η Καμηλοπάρδαλη.

2. Στο ίδιο πλαίσιο λέμε διάφορες λέξεις, είτε από αντικείμενα που βλέπουμε στο χώρο, είτε αφηρημένες έννοιες και βρίσκουμε το πρώτο αλλά και το τελευταίο γράμμα της λέξης του αντικειμένου/έννοιας π.χ ΑΓΑΠΗ πρώτο γράμμα Α τελευταίο Η. Επίσης λέμε μια πρόταση μικρή και μετράμε από πόσες λέξεις αποτελείται. Κατά τον ίδιο τρόπο, παίζοντας με τα γράμματα, λέμε λέξεις που αρχίζουν π.χ από Ν όσο πιο γρήγορα μπορούμε η μια με την άλλη.

3. Μετράμε τα πράγματα στο χώρο. Αυτό το είχα δει σε ένα κείμενο που είχα διαβάσει στο ίντερνετ αλλά δεν θυμάμαι ακριβώς που. Μετράς τις καρέκλες, τα παράθυρα, τα αυτοκίνητα, τους ανθρώπους. Επίσης μπορείς να φτιάξεις και μια ιστορία με όλα όσα απαρτίζουν τον χώρο. Ο χώρος μπορεί να είναι οποιοδσήποτε οπότε και οι δυνατότηες πολλές. Αν υπάρχουν άνθρωποι είναι πιο σαφές το τι παιχνίδια μπορείς να κάνεις π.χ. ο κύριος που περνάει, από πού να είναι; Τι φαγητό να του αρέσει; Αν το πάτωμα δεν ήταν άσπρο τι άλλο χρώμα μπορούσε να είναι; Αν ήταν Χριστούγεννα τι τραγούδι θα ακουγόταν τώρα στο μαγαζί; Πόσοι φοράνε άσπρα παπούτσια κ.τ.λ.

n-IMAGINATION-large570

4. Το παραπάνω παιχνίδι μπορεί να γίνει αφορμή για μικρές ιστορίες. Μια φορά είχαμε ξεκινήσει μια ιστορία για το που θα μπορούσαμε να φάμε την ψαρόσουπα του μεσημεριανού. Ξεκινήσαμε με τη στέγη και μετά φτάσαμε στην ερώτηση «Αν η στέγη ήταν από παντεσπάνι τι θα γινόταν; Πως θα καθόμασταν;» Και κάπως έτσι φτιάξαμε μια ιστορία με ερωτήσεις, ενδεχόμενες λύσεις και πολλούς άλλους πρωταγωνιστές.

5. Οι ερωταπαντήσεις είναι μια λύση εύκολη και κυρίως κάτι που σου δίνει την ευκαιρία να γνωρίσεις το παιδί σου ακόμα καλύτερα και να ακούσεις πράγματα που ούτε τα ήξερες, ούτε τα φανταζόσουν. Ας πούμε εγώ έμαθα πριν λίγες μέρες ότι θέλει να την γράψουμε στο κολυμβητήριο, και αυτό από μια ερώτηση που της έκανα μέσα στο αυτοκίνητο, κολλημένοι στην κίνηση.. Έτσι, παίζουμε συχνά το γνωστό παιχνίδι των ερωτήσεων τύπου «Αν είχες ένα μαγικό κουμπί που θα ήθελες να είσαι τώρα;» «Αν ήσουν μυρωδιά τι μυρωδιά θα ήσουν;» «Αν ήσουν ζώο ποιο θα προτιμούσες;» «Τι σου αρέσει σε κάθε άτομο στην οικογένεια και τι όχι» «Αν θα μπορούσες να γνωρίσεις κάποιον χαρακτήρα καρτούν/ήρωα βιβλίου ποιος θα ήταν αυτός;» και συνεχίζεται μέχρι να βαρεθούμε.

????????

6. Οι ιστορίες μας αρέσουν πολύ. Βασικά η κόρη μου πιστεύει ότι είμαι μια αστείρευτη πηγή ιστοριών και μου ζητάει σε κάθε ευκαιρία να της πω μια ιστορία καινούρια. Πράγμα ακατόρθωτο πολλές πολλές φορές. Συνήθως, ξεκινάω από το πιο μικρό και το κάνω μεγαλύτερο. Συνθέτω πράγματα από τον χώρο ή από το που θα θέλαμε να είμαστε τη δεδομένη στιγμή και τι να κάναμε. Εδώ και κάποιους μήνες έχω ξεκινήσει μια ιστορία στην κόρη μου, που την λέμε κάθε 2 βράδια πριν κοιμηθεί. Είναι η ιστορία ενός μικρού κοριτσιού που μένει σε μια σαπουνόφουσκα και φεύγει από το σπίτι της επειδή έχει περιέργεια να γνωρίσει τον κόσμο έξω από αυτήν. Κάθε βράδυ συμβαίνει και κάτι καινούριο στο κοριτσάκι. Χωρίς κανέναν προηγούμενο προγραμματισμό, με ελάχιστα μέσα αφήγησης, πάνω σε έναν κενό καμβά σκαρφίζομαι από μια καινούρια ιστορία. Δεν είναι δύσκολο γιατί ποτέ δεν ξέρεις που μπορεί να σε οδηγήσει μια απλή σκέψη ειδικά αν σκεφτείς κάτι που είδες μέσα στη μέρα, κάτι που διάβασες ή μια ταινία που παρακολούθησες. Μπορείς να κάνεις ερωτήσεις και στο παιδί για το πώς θα ήθελε να συνεχιστεί η ιστορία και να σε βοηθήσει, εκεί φαίνεται ότι δεν μπορείς να συνεχίσεις όσο και αν στύβεις το μυαλό.

imagination-1

7. Αν δεν λέμε την ιστορία με το κοριτσάκι, παίζουμε το παιχνίδι του λάθος ρόλου. Αυτό βέβαια είναι ένα παιχνίδι που μπορείς να το παίξεις παντού. Ξεκίνησε όταν μια μέρα ήμουν στο virtual μανάβικο της Χ. και για πλάκα της ζήτησα ένα κιλό κιμά. Από τότε της αρέσει να μπερδεύομαι και να γελάει μαζί μου..Έτσι το παιχνίδι του λάθος ρόλου είναι η Χ. να μπαίνει στο μαγαζί μου και να μου ζητάει κάτι άσχετο, εγώ την στέλνω στο απέναντι «σωστό» κατάστημα. Έλα όμως που και εκεί κάνει λάθος στην παραγγελία…

8. Το γνωστό παιχνίδι ΝΑΙ ή ΟΧΙ.
Παιχνίδι ερωταπαντήσεων κατά το οποίο ο ερωτώμενος δεν πρέπει να δώσει τις λέξεις Ναι ή Όχι ως απάντηση. Το έχει μάθει τόσο καλά που νομίζω ότι κάνω λάθος ερωτήσεις και είμαστε στη φάση που επιμένει να κάνω συνέχεια λάθη..Και επειδή κάποιος θα νομίζει ότι την προετοιμάζω για τηλεπαιχνίδι, να πω εδώ, ότι έχουμε παίξει και «ρωτήσαμε 100 ανθρώπους και ψάχνουμε…» είτε με 2-3 ερωτήσεις που όντως έγιναν στο συγκεκριμένο παιχνίδι, είτε με άλλες που σκέφτηκα και άρμοζαν στην ηλικία της. Χαλάρωσε λίγο..:P

9. Πόσα γράμματα έχει η λέξη ΑΝΑΝΑΣ; Πόσα Α έχει η λέξη ΑΝΑΝΑΣ; Και τελικά με τι κάνει ρίμα η λέξη ΑΝΑΝΑΣ; Και τι κάνει ένας ΜΠΑΝΑΝΑΣ με έναν ΑΝΑΝΑ στο χέρι;

10. Η Χ. αγαπάει τις σύνθετες λέξεις και της αρέσει να βρίσκει από ποιες δύο λέξεις αποτελούνται. Όταν βέβαια αρχίζει να ρωτάει τι σημαίνει η μια από τις δύο, δεν έχει σταματημό και έτσι συνεχίζει ρωτώντας τι σημαίνει η λέξη ντυν- στο ντύνομαι γραφ-στο γραφείο και πετς-στο πετσέτα (τυχαία παραδείγματα γιατί είναι αδύνατον να θυμηθώ κάτι τέτοιο). Οι σύνθετες λέξεις είναι κάτι που τους εξάπτει τη φαντασία γιατί έτσι ανακαλύπτουν τη γλώσσα και νομίζω ότι τους προκαλεί θαυμασμό για το πώς λειτουργεί κάτι τόσο σύνηθες πλέον σε εμάς όπως ο προφορικός και γραπτός λόγος.

11. Το τελευταίο είναι ένα παιχνίδι που έχω παίξει πολύ στη ζωή μου και της το έχω μάθει εδώ και καιρό και μάλλον όλοι γνωρίζετε. Είναι το παιχνίδι των 10 ερωτήσεων. Βάζεις κάποιον στο μυαλό σου, εμείς πότε βάζουμε κάποιον από το οικείο περιβάλλον, πότε κάποιον ευρύτερα γνωστό, πότε κάποιο καρτούν. Ο συμπαίκτης σου προσπαθεί μέσα σε 10 ερωτήσεις (εννοείται και περισσότερες) να βρει το πρόσωπο αυτό. Όσο και αν φαίνεται δύσκολο, δεν είναι και ακόμα και ένα παιδί 3-4 χρονών μπορεί να το καταλάβει και να το παίξει. Εμείς περνάμε πολύ καλά με το συγκεκριμένο αν και μετά από κάποιες ερωτήσεις ανυπομονεί να μου πει ποιόν έβαλε γιατί νομίζω με λυπάται…

Advertisements