Ετικέτες

4thbirthdayΚάποτε, για έναν αδιευκρίνιστο λόγο, όταν έβλεπα παιδάκι γύρω στα 4, έλεγα στους γονείς του «η ωραιότερη ηλικία έτσι;». Πόση ιδέα είχα για τα 3 ή για τα 5 για να μιλάω έτσι για τα 4; Δεν ξέρω, μάλλον από τίποτα ταινίες επηρεασμένη έβλεπα τα τετράχρονα πιο χαριτωμένα, πιο ‘παιδάκια’ αλλά και πάλι μικρά και αυτό που μου έκανε περισσότερο γκελ ήταν η γοητεία της παιδικής αθωότητας μέσα από τις ερωτήσεις τους. Αυτό ήταν. Μου άρεσαν τα τετράχρονα γιατί συνεχώς έκαναν ερωτήσεις σαν πολυβόλα. Ήταν περίεργα, ήταν φιλομαθή και ήταν ατακαδόρικα.
Σήμερα, γίνεσαι αυτό το τετράχρονο που λιμπιζόμουν και του χάιδευα με θαυμασμό τα μαλλιά. Μου φαίνεται απίστευτο όπως σε κάθε μάνα ο κάθε χρόνος που περνάει και το παιδί της μεγαλώνει. Είσαι τέσσερα και μερικές φορές μου μοιάζει πως είσαι πια 14 και άλλες πάλι 4 μηνών. Γιατί άλλες φορές νομίζω ότι σε ξέρω χρόνια και άλλες φορές δεν πιστεύω ότι έχω παιδί. Κι όμως, είμαι εγώ εκείνη που γυρνάω όταν με φωνάζεις «μαμά» μπροστά σε κόσμο. Είναι χαζό αλλά νιώθω τρομερά περήφανη εκείνη τη στιγμή, ότι είμαι εγώ που γυρνάω και ο κύριος δίπλα με κοιτάζει και μου χαμογελάει, γιατί έτσι μου φαίνεται και ας μην μου χαμογελάει και ας μην με κοιτάζει καν. Πιστεύω ότι είσαι το κατόρθωμά μου με όσο λιγότερη ψωνίστικη διάθεση να το πάρεις ότι το λέω, αλλά είσαι, το μεγαλύτερο, τίποτα από όσα έχω κάνει ή όσα θα κάνω δεν θα μπορέσουν να φτάσουν αυτό που είσαι εσύ για μένα. Και επίσης νιώθω ότι χαίρεσαι που είμαι μαμά σου γιατί μου λες ότι με αγαπάς μέχρι το τίποτα και άλλες φορές μέχρι το καθόλου. Τα πιο απόλυτα που μπορείς να φανταστείς.
Και έγινες τέσσερα και πρόλαβα να σου πω Χρόνια Πολλά απόψε το βράδυ γιατί είσαι κάπως άρρωστη και ‘πετυχηθήκαμε’ στις 12 και πέντε στο κρεβάτι. Λες στον μπαμπά σου στο τηλέφωνο, να δεις πόσο ψήλωσα, γιατί μεγάλωσα για σένα σημαίνει και ύψος.
Αλλά για μένα σημαίνει άπειρα πράγματα που έχεις γίνει. Έχεις γίνει πιο άνθρωπος και αυτό σημαίνει ότι είχες δίπλες στο πίσω μέρος των ποδιών σου και πριν λίγους μήνες χάθηκαν εντελώς και αυτό είναι σαν να βγήκες πρώτη φορά με τις φίλες σου βράδυ. Αποσύνδεση από την ηλικία της δίπλας..Επίσης, ξέρεις ότι για να είναι ένας άνθρωπος υγιής πρέπει να τρώει όσπρια και να πίνει νερό και το λες αυτολεξεί στη γιαγιά σου αλλά λατρεύεις να μπουκώνεσαι ζαχαρωτά. Γιατί αυτό είναι ωριμότητα, να ξέρεις το σωστό αλλά να κάνεις αυτό που γουστάρεις, εντελώς.
Να μιλάς αγγλικά που υπάρχουν ή και όχι, να τραγουδάς, να ζουρλαίνεσαι και να κάνεις α-σ-τ-α-μ-α-τ-η-τ-α αναβούτι στο κρεβάτι (είναι όταν ανάβεις ένα φως και βουτάς στη θάλασσα μαμά), να μου κάνεις κομπλιμέντα για όσα φτιάχνω και είμαι, να φτιάχνεις λέξεις όπως το αναβούτι και τα ομιχλογκρι μάτια της θεία σου, να «αποθηκεύεις στο μυαλό» σου αυτά που σου λέω, να μου τα λες όλα, ακόμα και όταν δεν σε συμφέρει, να απεχθάνεσαι τη σκουριά, να παίζεις θέατρο, να κάνεις πλάκες –τύπου- φάρσες, να αγαπάς το παιχνίδι και να ρωτάς μα γιατί να κρατάει τόσο πολύ η νύχτα, να φτιάχνεις ιστορίες, να θέλεις να μάθεις τι έχει η γη μέσα της και «γιατί» για τα πάντα literally…αυτά αγαπάς και τις φακές μέχρι αηδίας. (έχω κάνει join στο γκρουπ μαμάδων με την ατάκα “πάλι φακές;;;”)
Και όταν είσαι τέσσερα έχεις ακόμα δικαίωμα να λες ότι όταν μεγαλώσεις θέλεις να γίνεις τραγουδίστρια ή κομμώτρια αλλά βασικά τίποτα γιατί δεν θέλω να μεγαλώσω. Και μπορείς να έχεις μυστικά από εμένα που θα τα λες μόνο στον μπαμπά, αλλά τελικά δεν θέλεις να έχεις μυστικά από εμένα και μου λες στο αυτί «μαμά, σου είπα να κλείσεις τα αυτιά σου για να μην ακούσεις τι θα του πω και στεναχωρηθείς», γιατί του έλεγες «είμαστε μακριά μπαμπά, μου λείπεις, σ’αγαπώ».
Και στα τέσσερα δεν έχω ιδέα τι καταλαβαίνεις γιατί δεν θυμάμαι τι καταλάβαινα εγώ και αν όσα καταλάβαινα ήταν έτσι ή έτσι με έχουν κάνει να νομίζω από αυτά που μου διηγούνται. Μακάρι να θυμάσαι περισσότερα από όσα θυμάμαι εγώ γιατί θα ξέρεις και δεν θα σε πληγώνει το πώς μεγάλωσες γιατί θα είναι ασφαλές το στρώμα της παιδικής σου ηλικίας και καθαρό και διαυγές γεμάτο ζέση και αγάπη να σου κρατά το χέρι. Γιατί αν θυμάσαι πως ήσουν στα τέσσερα δεν έχεις να φοβάσαι τίποτα.
Είσαι τόσα πολλά και διαφορετικά και σε αγαπώ όπως οι μάνες τα παιδιά τους αλλά σε αγαπώ και λίγο πιο πολύ γιατί προς το παρόν είμαστε εσύ κι εγώ και πρέπει να σε αγαπώ για δυό.
Και αν θυμάσαι τα τέσσερα σου, και σου λείπει κάποιος θέλω να θυμάσαι πως ήξερες γιατί και πως. Και να ξέρεις ότι θα κάνουμε τα πάντα να μην σου συμβεί ποτέ ξανά αυτό.
Είναι τόσο δύσκολο να έχεις παιδί και να σου μεγαλώνει και να μην ξέρεις σε ποιο ντουλάπι κρύφτηκε η Χριστίνα βρέφος, η Χριστίνα των 2, η Χριστίνα των 3 και σε ποιο θα κρυφτεί η Χριστίνα των 4 και να που σε βλέπω σε ένα βίντεο να γεννιέσαι, σε ένα άλλο να πίνεις πρώτη φορά νερό, σε ένα άλλο να σκοντάφτεις κάνοντας τα πρώτα σου βήματα και κάθε φορά να λέω πόσο μικρή ήσουν τότε.
Είσαι τέσσερα πια και για αυτή τη στιγμή είσαι το μεγάλο μου κορίτσι.

Advertisements