Ετικέτες

, ,

Εδώ που τα λέμε αυτή τη λέξη δεν την ήξερα (τι είπαμε οτι σπούδασες;). Είναι ίσως απο αυτές τις λέξεις που χάνονται κάπου στους διαδρόμους του μυαλού απο τα μακρινά παιδικά χρόνια, μέχρι η κατάλληλες συνθήκες να τις ανασύρουν (όπως οι λέξεις κανσόν, μελόντικα και συμπληρώστε κατα βούληση). Λοιπόν, η κατασκευή μας στα επίσημα λέγεται διόραμα (θα το λέω μέχρι να μου κάτσει, είναι και εύηχο), όπου δι-ό-ρα-μα λέγεται το τρισδιάστατο μοντέλο τοπίου, γεγονότος, χώρου, σκηνής ή δωματίου, είτε στις πραγματικές του διαστάσεις είτε σε μικρογραφία, συνήθως για εκθεσιακούς σκοπούς ή για προσωπική χρήση. Στα μέτρα μας τα προσχολικίστικα, είναι ένα κουτί (ή μισό) μέσα στο οποίο διαδραματίζεται μια σκηνή. Μια απλή ιδέα ενός θεματικού κουτιού που με λίγη φαντασία μπορεί να εμπλουτιστεί με απίθανα υλικά και να δημιουργηθούν φοβερές ιστορίες.
Δεν βρίσκαμε έναν βυθό της προκοπής όπως λέει και η κόρη μου χθες. Δεν έδωσα και πολύ βάση. Σήμερα όμως το θέμα ανέκυψε πάλι, γιατί η γοργόνα έπρεπε κάπου να πάει να κολυμπήσει γιατί είχε τα θέματά της με την αδερφή της και άλλα τέτοια. Έ, βάλτην στο κρεβάτι της λέω. Δεν είναι βυθός αυτό μαμά! Να εδώ θα την βάλω…είχαμε ευτυχώς το χαλάκι το γνωστό απο τότε που δεν μπουσουλούσε ακόμα και άρχισε να παίζει εκεί κάτω. Στο μεταξύ προ ημερών ήθελε να κάνουμε μια χειροτεχνία βυθό αλλά όταν πήγαμε σε ένα μαγαζί, που είναι ο παράδεισος της χειροτεχνίας μας πληροφόρησαν, οτι τα καλοκαιρινά θέματα αργούν ακόμα και μια κρυάδα την πήρε η μικρή. Τότε θυμήθηκα κάτι που πήρε το μάτι μου στο pinterest μια μέρα και μου άρεσε σαν ιδέα, αλλά είχε να κάνει με ελάφια και δάσος. Γκούγκλαρα για βυθούς και είχε ένα μάτσο ιδέες και αρχίσαμε..και τελειωμό δεν είχαμε. Γιατί:
α)το κουτί που είχαμε ήταν μεγάλο αλλά στενό και έπρεπε να το προσαρμόσω με εκατομμύρια κόψε, κόλλησε και μας πήρε πολύ ώρα μέχρι να αρχίσουμε το κεντρικό θέμα (όλα αυτά απο την βαρεμάρα να πάω για ψαχτήρι στο σουπερμαρκετ)
β) γιατί εκτύπωσα ψάρια και τα γεμίσαμε με γκλίτερ αντί για χρώμα και έπρεπε να στεγνώσουν υποτυπωδώς για να τα κολλήσουμε στο χαρτόνι
γ)γιατί απο το χαλί του δωματίου έλειπε..βασικά δεν έλειπε τίποτα ήταν έξτρα φουλ loaded οπότε και κολλούσαμε γοργόνες στα μπατζάκια, γκίτερ στα μανίκια και δαχτυλομπογιές στα δάχτυλα (σοβαρά τώρα το τελευταίο το έγραψα αλήθεια ε;) ναι γιατί ‘μαμά πάω να πλύνω τα χέρια μου έχω λίγο κόλλα’ ευκαιρία για μουλιάσματα και μάλλον άρχισε να βαριέται τα μεγαλεπίβολα σχέδια της μαμάς-που να έβλεπε και το Synecdoche New York- και πήγαινε, ερχόταν…
Σοβαρά τώρα, μπορεί να υπεραπλουστευτεί το όλο πρότζεκτ (στις φωτογραφίες επίσης φαίνεται πις οφ κέικ αλλά έχω κάνει κάτι ψάρια με διαφάνεια κολλημένη για να κρεμαστεί και να μην χαλάσει ΠΟΤΕ το ψάρι, που και να μην υπήρχαν ή να ήταν τσαλακωμένα δεν θα έτρεχε και τίποτα) και μάλιστα να γίνει πιο χύμα γιατί έτσι κι αλλιώς δεν πάει για μουσειακό έκθεμα αλλά σε καμιά βδομάδα θα έχει μέσα αυτοκινητάκια και σταφίδες κολλημένες σε πλαστελίνη επάνω σε σκισμένες ζωγραφιές με τέμπερα-κι αυτές κολλημένες στο βυθό που τόσο αγάπησες).
Ένα, δύο τιπς (και καλά)
Το απλό τετράγωνο χαρτονένιο κουτί, το γνωστό εβαπορέ, νομίζω οτι θα ήταν σούπερ για κάτι τέτοιο. Ακόμα και αν δεν έχετε κουτί υπάρχουν φοβερά διοράματα με δυο απλά χαρτόνια (π.χ έδαφος-βουνό).
Εμείς βάλαμε μια γοργόνα και κοχύλια και θα βάλουμε και άλλα ψάρια πλαστικά αυτά που παίρνεις στο μπάνιο. Τέλειο είναι με άμμο (αν βρεις και αν είσαι σίγουρος οτι το αντέχεις, αλλά μου άρεσαν πολύ.)
Στο δια τάυτα αυτές είναι οι φωτογραφίες και κάποιες είναι διπλές γιατί είναι πολύ όμορφες χωρίς φλας αλλά τα χρώματα απο το μπλε, το γαλάζιο και το σκούρο μπλε χαρτόνι (τι βυθός θα ήμασταν…) φαίνονται καλύτερα με το φλας.

Αργότερα οδηγούσα και τα χέρια μου είχαν ακόμα γκλίτερ και μαρκαδόρους..μην παρεξηγείς κάτι καλό γινόταν λίγο πιο πριν 🙂

IMG_5081 IMG_5085 IMG_5088 IMG_5092 IMG_5093 IMG_5094 IMG_5095 IMG_5099 IMG_5100 IMG_5104 IMG_5108 IMG_5110 IMG_5112 IMG_5114 IMG_5119 IMG_5123

Advertisements