Ετικέτες

,

Μια καλή περίπτωση να μάθει ένα παιδί οτιδήποτε, είναι να μην καταλάβει οτι του το μαθαίνεις. Με λίγα λόγια να πιστέψει οτι εκείνη τη στιγμή παίζει.

Αν ενα παιδί προσχολικής ηλικίας αρχίσει να μαθαίνει τα γράμματα, αργά ή γρήγορα θα πρέπει να καταλάβει οτι δεν υπάρχουν μόνο τα κεφαλαία αλλά και τα μικρά που σίγουρα εμείς τα είχαμε παραμελήσει.

Σκέφτηκα να κόψουμε ένα χαρτί σε κυκλικό σχήμα και να το χωρίσουμε σε τρία μέρη. Το παιχνίδι μπορεί να παιχτεί με πολλούς τρόπους.

1. Βάζουμε στο ένα μέρος ένα αντικείμενο και ζητάμε απο το παιδί να μας πει απο ποιό γράμμα αρχίζει σε περίπτωση που το ξέρει ήδη. Τοποθετεί το γράμμα και μετά το βοηθάμε να βρει το αντίστοιχο μικρό του και να το τοποθετήσουμε στο τρίτο μέρος του κύκλου.

2. Γράφουμε σε κάθε κύκλο (εικόνες) τα κεφαλαία γράμματα που το παιδί ήδη γνωρίζει και του λέμε να βρει στο δωμάτιο κάποιο αντικείμενο που να ξεκινάει π.χ απο Β. Εκείνο τοποθετεί το αντικείμενο και μετά με το μανταλάκι βάζουμε μαζί, ώστε να το μάθει, το μικρό γράμμα που αντιστοιχεί. Στις εικόνες παρακάτω έχουμε παίξει με τη δεύτερη εκδοχή.

IMG_0013IMG_0015

IMG_00180

IMG_0036IMG_0039

1IMG_0042

IMG_0044

2Μια επόμενη φορά όμως, η Χ. ήθελα να αλλάξουμε αρκετά τους όρους του παιχνιδιού. Έτσι πήρε το πλαστικό καπάκι απο τα dvd στο οποίο είχα μέσα τα κομμένα μικρά γράμματα, το αναποδογύρισε και κάθε φορά έβαζε απο ένα γράμμα απο κάτω. Ο κάθε παίχτης έπρεπε πατώντας σαν μπάζερ το πλαστικό καπάκι, να πει απο μια λέξη που αρχίζει απο το γράμμα που βρισκόταν την εκάστοτε στιγμή κάτω απο το καπάκι. Επίσης της άρεσαν πολύ τα μανταλάκια και μετά παράτησε τα γράμματα και έβαζε απο κάτω μόνο μανταλάκια, τα οποία φυλάκιζε με μανία σαν να ήταν αμύθητος θησαυρός και εγώ προφανώς πειρατής που προσπαθούσα να της τα πάρω, υποθέτω, κάτι άλλο έκανα εκείνη την ώρα, δεν ξέρω καν αν είπε πειρατής…αλλά οτι έσκουζε έσκουζε 🙂

*το ελληνικό αλφάβητο το είδαμε εδώ.

 

Advertisements