Ετικέτες

Παρακολουθούσα προχθές μια συζήτηση στο ιντερνετ, με αφορμή ένα άρθρο σε ένα free press περιοδικό. Το θέμα ήταν, κατά πόσο κάποιος που έχει ήδη παιδιά έχει το δικαίωμα να συστήσει σε αυτούς που δεν έχουν, να κάνουν. Η συζήτηση φούντωσε και έγινε αυτό που συνήθως συμβαίνει στις περισσότερες τέτοιες συζητήσεις, καθένας καταλάβαινε αυτό που ήθελε να καταλάβει.
Οι μεν έλεγαν ότι το να πουν σε κάποιον πόσο ωραίο είναι να έχεις παιδιά δεν συνιστά σε καμιά περίπτωση υπόδειξη, οι δε έλεγαν ότι διατυμπανίζουν την ευτυχία τους σαν να είναι πανάκεια και οτι είναι άκρως πιεστικό το να μιλάς για την δική σου ζωή ως παράδειγμα που ταιριάζει σε όλους και ότι αυτό είναι  η επιτομή της καταπίεσης της σύγχρονης ελληνικής, τουλάχιστον, κοινωνίας.
Για κάποιον λόγο αυτοί που δεν είχαν παιδιά είχαν εξοργιστεί περισσότερο, το είχαν πάρει πολύ προσωπικά και εξαπέλυαν επιθέσεις. Είχαν βρει έναν τύπο που δεν είπε και κάτι τόσο κραυγαλέο και τον είχαν περάσει κόσκινο. Μπούχτισαν, σκέφτηκα, η μητρότητα έχει γίνει πολύ της μόδας τελευταία. Τους τα πρήξαμε λιγάκι σε ελεύθερη μετάφραση.
Η αλήθεια είναι ότι παρομοίως πολλοί άνθρωποι ζουν αυτήν την καταπίεση όχι μόνο σχετικά με το πότε και αν πρέπει να κάνουν παιδιά αλλά γενικότερα με θέματα που άπτονται της γονεϊκότητας. Σε πολλά μπλογκς αλλά και στα σοσιαλ μιντια επικρατεί μια νεφελώδης άποψη για τη μητρότητα, συνήθως είναι μια εικόνα εξωραϊσμένη η οποία διακοσμείται με την παγίδα της τελειότητας. Αυτό το έχεις συνηθίσει.
Πλασάρονται ιδανικές οικογένειες, μανάδες που προλαβαίνουν τα πάντα στο σωστό χρόνο, υπέροχα στυλιζαρισμένα παιδικά πάρτυ, πανέμορφα δωμάτια, όλα στην εντέλεια. Όταν λοιπόν φτάσεις για παράδειγμα στον τομέα γενέθλια, έχεις ήδη μπουκώσει τον εγκέφαλο σου με τόσες ιδανικές φωτογραφίες που είτε σου προκαλούν άγχος, είτε σε κάνουν να νιώθεις ελλιπής. Δεν είναι κάποιο παγκόσμιο σχέδιο, δεν γίνεται επίτηδες, απλά γίνεται.
Ναι, δεν φταίνε αυτές οι μαμάδες, κάθε άλλο. Είμαι σίγουρη οτι έχουν τις καλύτερες προθέσεις. Πολύ δύσκολα, πιστεύω, οτι μια μαμά έχει στο μυαλό της να γεμίσει το μπλογκ της με φωτογραφίες μόνο και μόνο για να την ζηλέψουν. Ε, εντάξει, υπάρχουν άνθρωποι που τους νοιάζει πως φαίνονται και όχι πως είναι. Είναι αυτοί που ζουν για τη στιγμή που θα κάνουν τους σούπερ ουάου γάμους και τις υπερπαραγωγές βαφτίσεις μόνο και μόνο για να τους θαυμάσουν για την πολυτέλεια και για τα χρήματα που σπατάλησαν (και μην ξεχνάς το άλμπουμ..).  Αλλά αυτό το φαινόμενο είναι ίδιον μιας γενικότερης ιδιοσυγκρασίας, χαρακτήρα. Πριν γίνεις σύζυγος, ήσουν κάποια, και πριν γίνεις μάνα ήσουν πάλι κάποια, ε, αυτό θα κουβαλάς και μετά. Στοιχηματίζω δηλαδή οτι πάντα είχαν αυτή την αντίληψη απλά τώρα το τερέν έχει φαρδύνει και παίζουν μπάλα μπροστά σε μεγαλύτερο κοινό.
Εμένα αυτό μου συμβαίνει τελευταία με το pinterest. Καταπληκτικό εργαλείο για την ατίθαση μνήμη μου βέβαια. Κάνεις pin αχόρταγα δραστηριότητες που βλέπεις να κυκλοφορούν και αναρωτιέσαι αν θα μπορέσεις να κάνεις έστω μια από αυτές, να φαίνεται και να είναι τόσο ιδανικά άψογη ή στην τελική αγχώνεσαι αν θα μπορέσεις να υλοποιήσεις έστω και μια πριν το παιδί σου από toddler γίνει preschooler.
Η αφορμή για να ξεκινήσω αυτό το μπλογκ ήταν για να μοιραστώ όλα αυτά που κάνω με τη Χριστίνα στον πολύ ελεύθερο χρόνο που έχουμε. Για να μοιραστώ, όχι γιατί ξαφνικά έγινα ειδική στα τρία χρόνια που είμαι μαμά, στην πραγματικότητα ζορίζομαι πολύ, ούτε για να δείξω ότι τα καταφέρνω καλύτερα από άλλους, ούτε για αναδείξω ένα σπίτι στο οποίο τρώμε τις φρυγανιές μας και γελάμε καθώς ετοιμαζόμαστε για τη δουλειά, χμμ ξέχασα, ποια δουλειά; Έχουμε ελεύθερο χρόνο σημαίνει οτι πρέπει κάπως να τον γεμίσουμε. Αυτό είναι όλο. Εντάξει υπάρχει και η όρεξη, αλλά δεν ξέρω, αν δούλευα θα την είχα;
Όπως οι περισσότερες γυναίκες γεμίζουμε με ανασφάλειες, βλέποντας τα πρότυπα ομορφιάς να μας αφήνουν έξω από το σόου, δεν είμαστε αρκούντως αδύνατες, έχουμε ρυτίδες και δεν μπορούμε να πλησιάσουμε τα fashion icons, ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και στον μικρόκοσμο των μαμάδων, η καλύτερα των οικογενειών. Όταν μετά από μια εξουθενωτική μέρα ανοίγεις το pinterest και πέφτεις επάνω σε πανέμορφες τούρτες, όταν έβλεπα ζαχαρόπαστα έχασκα για 2-3 λεπτά,  εκπληκτικές κατασκευές και ιδέες με παιδάκια να παίζουν στον κήπο χαρούμενα όσο λερωμένα κι αν ήταν και μαμάδες εξίσου χαρούμενες να έχουν ετοιμάσει σουπερ παιδικά παρτυ φροντισμένα σε κάθε λεπτομέρεια, αυτό με τα εμφιαλωμένα νερά με ετικέτα με ξεπερνά, γυρνάς και κοιτάς το χάος στο σαλόνι και αναρωτιέσαι ποιό είναι αυτό το παράλληλο σύμπαν και πόσο κοντά σου βρίσκεται.  Το πιθανότερο είναι να σκεφτείς οτι είσαι ήδη αρκετά υπερφορτωμένη για να εισβάλλει στον κόσμο σου κάτι που θα σε κάνει να νιώσεις μάλλον χειρότερα στην τελική. Αυτό το τύπου brainstorming, μπορεί να είναι καρποφόρο, μπορεί και όχι. What works for me, might not work for you, και όλα καλά.

Advertisements