Η γλυκιά, ξενιτεμένη Μαριαντίνα μου χάρισε ένα βραβειάκι και την ευχαριστώ πολύ. Βρήκα διασκεδαστικό, να γράψω 11 πράγματα για μένα, θυμήθηκα διάφορα και γέλαγα μόνη μου, οπότε τα παραθέτω παρακάτω. Σπάω λίγο το τι συνηθίζεται μιας και έχω δώσει τα αντίστοιχα βραβεία σε αγαπημένους μπλόγκερς πριν λίγο καιρό, επίσης οι περισσότεροι έχουν πάρει πολλές φορές βραβεία και δεν θέλω να τους κουράσω, είναι και λιγάκι δύσκολο να βρω άλλα έντεκα μπλογκ για να κάνω απονομή και τέλος δεν ξέρω αν κάποιος έρχεται σε δύσκολη θέση με όλο αυτό, οπότε όποιος θέλει παίρνει πάσα απο αυτήν την ανάρτηση και το απολαμβάνει με πολύ αγάπη απο εμένα.

image

Ξεκινάει τώρα ο κατάλογος άχρηστων πληροφοριών της ημέρας για όλους εσάς που όμως εμένα μου έκανε κέφι να τα αραδιάσω όπως μου ερχόταν, γιατί τελικά όλα αυτά είναι λίγο απο Γωγώ.

  • Η μόνη αφίσα που έβαλα ποτέ στο παιδικό μου δωμάτιο ήταν του Keanu Reeves χωρίς να ξέρω ποιος είναι (μετά είδα το My own private Idaho και ίσιωσα). Για να ξεπεράσω τη λιγούρα έκανα μέχρι και διπλωματική για το Matrix. Και μετά ήρθε η φωτογραφία που είδα χθες από τις Κάννες και κατάλαβα ότι ο κυριούλης που λένε ότι είναι ο Keanu, τον έφαγε και παριστάνει τον καμπόσο.

KeanuReeves

  • Εδώ και έναν χρόνο δεν βλέπω τηλεόραση. (Η ντροπή να λέγεται, βλέπω Νικολούλη αλλά συνήθως διαδικτυακά και όλοι με κοροϊδεύουν, όχι γιατί την βλέπω διαδικτυακά, αλλά γιατί την βλέπω.) Αν όμως μετέτρεπα όλες τις ταινίες που έχω δει σε dvd και τις έβαζα όπως η Χριστίνα βάζει τα Lego το ένα δίπλα στο άλλο, θα έφτιαχνα καινούρια εθνική όδο Θεσσαλονίκη – Αθήνα. Εφετζίδικο αλλά καθόλου πρακτικό 😛
  • Το 2004 έχασα τους πανηγυρισμούς για το Euro λόγο της παρατεταμένης μου παραμονής στην Γηραιά Αλβιώνα εξαιτίας πανηγυρικής ανοησίας μου. Από διηγήσεις, μάλλον θεωρήθηκε οτι ήταν ένα από τα τελευταία πάρτι της «εθνικής μας υπερηφάνειας» που δικαιολογούσε ξεσηκωμούς. Μετά ήρθαν οι Ολυμπιακοί και ύστερα ήρθε το πραγματικό πανηγύρι που μάλλον τους επιτάσσει.euro 2004
  • Το πρώτο μου αμάξι ήταν ένα citroen ax gti 1400 που το φώναζα Αργύρη. Έχει οργώσει μέχρι και αντιπυρική ζώνη και νόμιζα ότι όταν του μιλούσα μου απαντούσε. (Παλιά μου αγάπη γύρνα πίσω!) Τώρα τον κερατώνω με ένα Peugeot.
  • Δεν κάνω συλλογές από τίποτα (οι πλαστικές μεμβράνες από καλαμάκια ατομικών χυμών που βρίσκω μέσα στις τσάντες μου δεν πιάνονται), αλλά νομίζω ότι οι συλλογές παίρνουν μόνες τους πρωτοβουλίες, όπως αυτές από επαγγελματικές κάρτες μέσα στο πορτοφόλι μου που βαριέμαι να πετάξω.
  •  Όταν ήμουν φοιτήτρια η μαμά μου με τράβηξε με το ζόρι σε ένα μαγαζί κινητής τηλεφωνίας. Ακόμα θυμάμαι να θέλω να περάσω απέναντι τον δρόμο και εκείνη να με τραβολογάει. Ήθελε να μου πάρει κινητό. Αν δεν είχε χαλάσει μάλλον θα είχα ακόμα το ίδιο.
  • Οι καυτές τηγανιτές πατάτες και τα δάχτυλα στο στόμα να γλύφουν το αλάτι τους είναι μια αίσθηση που πρέπει να κάνει παρέας στις άλλες 5.πατατες
  • Προχθές κουρεύτηκα. Η 8η άχρηστη πληροφορία της ημέρας (σήμερα η Χριστίνα πήγε να κόψει τα δικά της μαλλιά και την πρόλαβα στο τσακ – αντε, μπορεί να πήρε 2-3 τρίχες, την κούκλα της όμως την κανόνισε για τα καλά ) Μέχρι προχθές κάναμε κόντρες στο μπάνιο ποια έχει τα μακρύτερα.
  •  Όταν ήμασταν 16 χρονών με τις φίλες μου παίζαμε μπιλιάρδο μανιωδώς, το κουσούρι έμεινε και αργότερα. Μια από αυτές τις μέρες έχω ψήσει τον μπαμπά μου να πάμε να τον νικήσω 😛 (Όταν θέλω να το παίξω σοβαρότερη παίζω σκάκι.)
  • Αν έχω ένα απωθημένο από τα παιδικά μου χρόνια είναι ότι ποτέ δεν έμαθα πιάνο. Τα Γαλλικά δεν φτάνουν από μόνα τους για να αποκτήσεις «κλασική» παιδεία right? Τώρα παίζω στο αρμόνιο τα Τρίγωνα Κάλαντα, το Ode to Joy και τον Μικρό Τυμπανιστή στη Χριστίνα προσπαθώντας να μην της κάνω προβολή το δικό μου απωθημένο, ωστόσο το παιδί μου έχει μια χρονοκαθυστέρηση και χορεύει τέλη Μαίου Χριστουγεννιάτικα.
  •  Όταν είμαι πολύ μπλου και για να γίνω περισσότερο, ακούω το Ημερολόγιο από τον Θηβαίο ή το Siren από Tori Amos. Στην αντίθετη περίπτωση βάζω το Mala Vida από Manu Chao.

(παίζει να έχω μπερδέψει τα βραβεία και τις ερωτήσεις, αλλά μια γειτονιά είμαστε βρε αδερφέ με συγχωράτε έτσι; Eυχαριστώ και πάλι Μαριαντίνα και σόρι αν τα έκανα λίγο μπάχαλο 🙂

Advertisements