Ετικέτες

Έχω καταλήξει μετά τις 417 φορές που έχω επισκεφτεί παιδική χαρά και με όλα όσα έχω διαβάσει για άλλες παιδικές χαρές σε άλλους δήμους, οτι υπάρχει μεγάλο πρόβλημα με αυτούς τους χώρους (φυσικά το νέο θα ήταν να μην υπήρχε..).

Και ενώ λοιπόν οι δήμοι προτιμούν να ξοδεύουν τα λεφτά τους σε καγκελάκια και φτου ξανά από την αρχή πεζοδρόμια και συντριβανάκια, τις παιδικές χαρές και μάλιστα τη συντήρηση τους τα έχουν γραμμένα…

Για να μην είμαι άδικη όμως θα πω οτι έχει γίνει φιλότιμη προσπάθεια από τον δήμο της πόλης όπου ζω και διαθέτουμε και πολλές παιδικές χαρές αλλά και με καινούριο εξοπλισμό. Στα δικά μου χρόνια θυμάμαι σκουριασμένα μέταλλα και ενίοτε σαραβαλιασμένες ξύλινες κούνιες αμφιβόλου ασφάλειας και λάσπες πολλές λάσπες…ενώ τώρα η καινοτομία μας χτύπησε την πόρτα….τα μεταξωτά βρακιά όμως όπως όλοι ξέρουμε θέλουν και το κατάλληλο σετάκι.

Πέρα λοιπόν από τα προαπαιτούμενα που καθιστούν μια παιδική χαρά ‘βιώσιμη’ και τα γνωρίζουν οι νομικοί και όσοι ασχολούνται με τις προδιαγραφές εγκατάστασης, πρέπει να πω και όλους τους άλλους λόγους που κατα τη γνώμη μου απειλούν μια παιδική χαρά και την καταδικάζουν.

Γιατί σαφώς και υπάρχουν χώροι οι οποίοι εξ ορισμού είναι ακατάλληλοι και δεν θα έπρεπε σε καμία περίπτωση να φιλοξενούν παιδιά όπως επίσης και παιδικές χαρές που έχουν ρημάξει και απλά συνθέτουν ένα σκηνικό φρίκης και επικινδυνότητας που χτυπάει κόκκινο.

Θα αναφερθώ σε όλες τις άλλες. Σε αυτές τις άλλες λοιπόν ο πρώτος παράγοντας που θα την οδηγήσει στην καταστροφή είναι τα μεγαλύτερα παιδιά.

Ναι, άπειρες φορές μου έχει τύχει παιδιά προεφηβικής ηλικίας να κάνουν κούνια στριφογυρίζοντας λες και θέλουν να δεθούν φιόγκο και να πάνε πακέτο σπίτι με την αλυσίδα, άλλοτε να είναι όρθια σε γεφυράκια και στέγες παιχνιδιών και να παριστάνουν τους κουρσάρους αλαλάζοντας, μέχρι και που σκιάζεσαι από που θα σου έρθει (ήρθαν οι κατακτητές!) και άλλοτε χοροπηδούν σε τραμπάλες με μένος, τραβάνε σκοινιά, και χρησιμοποιούν οτιδήποτε δεν είναι για το μέγεθος τους με σκοπό να αποδείξουν οτι «όχι! είμαι ακόμα τριών, οι ορμόνες βλέπετε…».

Δεν κακίζω τα παιδιά. Ούτε λόγος, τους γονείς τους βλέπω πίσω από αυτό, την ελληνική νοοτροπία και τίποτε άλλο. Όχι πως θα κάτσω να βλέπω και να μη μιλάω, γιατί κάποιος πρέπει να κάνει και αυτή τη βρομοδουλειά..

Δεύτερος παράγοντας οι γονείς. Κανονικά θα έπρεπε να είναι ο πρώτος, πάντα είναι ο πρώτος. Οι γονείς…Το μεγαλύτερο ποσοστό καθισμένοι στα παγκάκια, πεζουλάκια και λοιπά -άκια, τι κάνουν? Καπνίζουν, κατα 90% αλλά δεν είμαστε και δείγμα γιατί η πόλη μας είναι μες το σεκλέτι. Και που καταλήγουν οι γόπες? Ανάμεσα στα δίχρονα που ανά τρίλεπτο όλο και κάποια λιχουδιά τους εδάφους θέλουν να δοκιμάσουν. Αποτέλεσμα. Η παιδική χαρά είναι τίγκα στη γόπα, το σκουπίδι και τα πασατέμπο που εμείς εδώ τα λέμε μαύρα σπόρια. Μια φορά είχε τόσο σκουπίδι μια από αυτές της γειτονιάς, που μου ήρθε να πάω σπίτι να πάρω σκούπα και σακούλα και να αρχίσω να μαζεύω. Δεν το έκανα όμως, ντράπηκα. Οτι θα με κοιτούν σαν εγώ να είμαι το λάθος και εκείνοι το σωστό. Τύπου: Μμμ τι ήρθες να μας κάνεις εσύ τώρα εδώ την έξυπνη; Τραγωδία, για μένα που δεν το έκανα, για τους άλλους που δεν το κάνουν και για αυτούς που δεν σκέφτονται ούτε τα ίδια τους τα παιδιά.

Η παιδεία έτσι κι αλλιώς σε αυτό το κράτος έφυγε νωρίς…

Και τρίτος παράγοντας φυσικά είναι ο χρόνος, ο αδυσώπητος! 😛

Ε ναι, μετά από λίγο διάστημα τη θέλει τη συντηρησούλα της η παιδική χαρά δεν νομίζεις κύριε δημοτικέ τέτοιε που είχες μεν την ιδέα να κάνεις παιδική χαρά αλλά από τότε μέχρι σήμερα έχει αλλάξει χίλια χρώματα και αρώματα, άσε που σε κάποιες από αυτές δεν έχει μείνει ούτε ξύλινο κάθισμα για κούνια, ούτε σκάλα για να πας στην τσουλήθρα μόνο πρόκες μισοβγαλμένες, σκουριασμένες γωνίες και μισοφαγωμένα σκαλοπάτια. Δεν θυμίζει σκηνικό ριάλιτι παιχνιδιού; Προσπάθησε να κινηθείς ασφαλώς χωρίς μώλωπες, γρατζουνιές και πτώσεις… δεν είναι για γέλια αλλά αρκετά συγχύστηκα σήμερα μετά από αυτό

παιδική χαρά 1 παιδική χαρά

αρχικά βρίζεις και εσύ, μετά μαζεύω τη Χριστίνα παρα εκεί και της λέω οτι είναι επικίνδυνα, γλίτωσε δηλαδή το δικό μου παιδί τα άλλα θα περιμένουν να δει ο αρμόδιος την ανακοίνωση; Τι κάνουμε σε αυτές τις περιπτώσεις; Τρέχουμε στο δήμο και αυτό σκοπεύω να κάνω.

Όπως και να έχει ευγνωμονώ όποιον το έγραψε!

Μετά κάνεις ανάλυση μηνύματος…

Σε ποιό άλλο μέρος του κόσμου, μια διαμαρτυρία, έστω και από παιδί, θα γραφόταν επάνω στο επικίνδυνο σημείο που θέλουν να υποδείξουν(και όχι για παράδειγμα σε ένα πλακάτ), θα περιείχε μέσα μια βρισιά (απο πότε το μαλάκες είναι βρισιά;;;) και μαζί θα περιείχε και τη λέξη χοντρός ως το θύμα που θέλουν να προστατέψουν χωρίς καμία σκέψη προσβολής του ‘άλλου’. Ο Έλληνας που σκέφτεται τον άλλον. Που καταγγέλλει με έναν δικό του τρόπο και όχι όπως θα έπρεπε (στην αρμόδια αρχή, βέβαια μιλάμε για παιδιά απλά πάω πιο πέρα τη σκέψη μου) και που ο χοντρός είναι χοντρός, είναι Αλβανός, είναι μαύρος, και ναι είμαι παιδί και είμαι σκληρό, γνωστό, αλλά ας γινόταν να είναι αλλιώς και να είχαμε μάθει να έχουμε τη συστολή έστω της ευγένειας πάνω μας γιατί για να αλλάξει ο τρόπος που βλέπουμε τα πράγματα θέλει όχι απλά reset αλλά format.

Α! Και σπάει πολύ γρήγορα, οπότε προλαβαίνουμε δεν προλαβαίνουμε…

Advertisements