Ετικέτες

,

Μέχρι πριν λίγο καιρό δεν είχα καταλάβει ότι πολλά από αυτά που λέω στη Χριστίνα ή που κάνω μαζί της συνάδουν τόσο πολύ με την φιλοσοφική άποψη και την παιδαγωγική αγωγή που η Μαρία Μοντεσσόρι έχει χαράξει.

Από όσα διαβάζω γενικότερα κρατάω μερικά, άλλα μου ταιριάζουν άλλα όχι, σε άλλα κινούμαι με το ένστικτο, άλλα τα κρατάω γιατί μου εμπνέουν εμπιστοσύνη. Σίγουρα τείνω περισσότερο προς την θεωρία του attachment parenting (για να μιλήσουμε για τα πρώτα πρώτα χρόνια του παιδιού) παρά σε θεωρίες του τύπου ότι το παιδί είναι ένας μικρός τύραννος και ότι εμείς έχουμε τον ρόλο να μάθουμε σε αυτό ότι πολύ απλά όταν μας έχει ανάγκη εμείς δεν θα είμαστε δίπλα του για να «μπορέσει να προσαρμοστεί καλύτερα» όταν βγει στον έξω κόσμο.

Από την άλλη βέβαια (μεγαλώνοντας) θεωρώ απίστευτο εφόδιο για ένα παιδί να μάθει από πολύ μικρό, από τότε δηλαδή που μπορεί σύμφωνα με τη φύση και την ανάπτυξη του, να χειρίζεται αντικείμενα και να αυτοεξυπηρετείται. Θεωρώ ότι μια τέτοια διαπαιδαγώγηση μόνο καλά έχει να προσφέρει στον μικρό άνθρωπο που ο καθένας από εμάς καλείται να μεγαλώσει. Το παιδί από πολύ μικρό γίνεται ανεξάρτητο και πάνω από όλα μαθαίνει να πιστεύει στον εαυτό του και να πατά γερά στα πόδια του.

Όλα αυτά μαζί συνθέτουν κάπως τη θεωρία που εγώ έχω μέσα στο μυαλό μου και που θέλω να ακολουθήσω με τη Χριστίνα. Είναι και πολλά άλλα τα οποία σιγά σιγά θα ξεδιπλώνονται με την πρώτη ευκαιρία στο blog αυτό.

Έτσι μέσα στη Μοντεσσόρι βρήκα πολλά από όσα έψαχνα για να μου επιβεβαιώσουν ότι η σκέψη μου βαδίζει στο σωστό δρόμο, με βοήθησε να βάλω τα πράγματα σε μια σειρά, να πάρω ιδέες και να σκέφτομαι –ουφ- τι καλά θα ήταν να πήγαινε η Χριστίνα σε ένα τέτοιο σχολέιο….

Όσο αφορά λοιπόν την μοντεσσοριανή τακτική μια πολύ μικρή γεύση από τα στοιχεία της θεωρίας είναι τα εξής:

Η Μαρία Μοντεσσόρι (1870-1952) ανέπτυξε την φιλοσοφία του εκπαιδευτικού της προγράμματος βάση της παρατήρησης των παιδιών. Σύμφωνα με την Μοντεσσόρι τα παιδιά περνάνε από ευαίσθητες περιόδους ανάπτυξης από νωρίς. Η Μοντεσσόρι περιγράφει το μυαλό των παιδιών από τη στιγμή της γέννησης τους μέχρι και τα έξι τους χρόνια ως «σφουγγάρια». Κατά αυτή την περίοδο τα παιδιά έχουν μια απίστευτη ικανότητα να μαθαίνουν και να αφομοιώνουν χωρίς μεγάλη προσπάθεια. Έτσι, μπορούμε να εκμεταλλευτούμε αυτή την ικανότητα και να δώσουμε στα παιδιά υλικά και δραστηριότητες που είναι ειδικά σχεδιασμένα να διεγείρουν την νοημοσύνη.  Μια από τις βασικές αρχές τις μοντεσσοριανής αγωγής είναι και η ελευθερία. Το παιδί είναι ελεύθερο να κάνει τις επιλογές του χωρίς στεγανά και καταπίεση. Ο ρόλος του παιδαγωγού είναι να καθοδηγεί και να βοηθάει αν χρειαστεί. Να διεγείρει τον ενθουσιασμό του παιδιού για μάθηση, χωρίς να εμπλέκεται με την φυσική επιθυμία του να διδάξει τον εαυτό του και να γίνει ανεξάρτητο.  Όχι να εξηγεί πως γίνεται μια δραστηριότητα αλλά απλά να την δείχνει. Δεν παρεμβαίνει στο παιχνίδι ούτε στις ασχολίες του αλλά το αφήνουμε να ολοκληρώσει τις σκέψεις του.

Οι περισσότερες δραστηριότητες της μοντεσσοριανής αγωγής φαίνονται απλές σε έναν ενήλικα γιατί εκείνος τις κάνει αυτόματα. Για τα παιδιά όμως η ικανότητα να καταφέρνουν τέτοιες δεξιότητες  τους δίνει αυτονομία και μεγάλη ικανοποίηση. Ο ενήλικας πρέπει να σέβεται τις ανάγκες του παιδιού, τους χρόνους στους οποίους ολοκληρώνει μια δραστηριότητα, ακόμα και στο ποια δραστηριότητα του ταιριάζει ανάλογα με τον χαρακτήρα του και πότε θέλει να την σταματήσει για να ασχοληθεί με κάποια άλλη.

Το Μοντεσσοριανό σύστημα κυρίως αναφέρεται στην αγωγή των αισθήσεων, στην αγωγή των μυών, στην αγωγή της ευφυΐας και στην αγωγή των κοινωνικών συναισθημάτων και της ηθικής βουλήσεως.

Παρακάτω παραθέτω links με βιβλία για τέτοιου είδους δραστηριότητες που αν και δεν έχω προμηθευτεί ακόμα θα το κάνω σίγουρα.

http://www.amazon.com/How-Raise-Amazing-Child-Montessori/dp/075662505X
http://www.amazon.com/gp/product/0764127896/ref=cm_cr_asin_lnk
http://www.amazon.com/Basic-Montessori-Learning-Activities-Under-Fives/dp/0312018649

Στα πρακτικά λοιπόν, ένα απόγευμα ασχοληθήκαμε με αυτήν την δραστηριότητα που καλλιεργεί τις λεπτές κινητικές δεξιότητες. Με μια τσιμπίδα πρέπει να πάρει τα ζυμαρικά και τα φασόλια και να τα βάλει στο διπλανό σκεύος. Απλό και πανεύκολο ακούγεται και είναι για μας σίγουρα. Για ένα παιδί όμως όχι και τόσο έτσι; Είχε πλάκα, απασχόλησε αρκετή ώρα τη Χριστίνα που της αρέσει γενικά να ασχολείται με σκεύη φαγητού και ζυμαρικά, αλλά από την άλλη η αίσθηση μου είναι ότι ήταν για μικρότερα παιδιά. Παρόλα αυτά το διασκέδασε J

Enjoy!DSC04433 DSC04436

Advertisements